بررسی عملکرد سازمان کنفرانس اسلامی در خصوص بحران فلسطین

 

 چکیده:

 سازمان کنفرانس اسلامی با بهره گیری از زمینه های مشترک توانائی های مادی و معنوی در سرزمینهای اسلامی و با نگرش عمیق به جغرافیای سیاس جهان اسلام توان لازم را برای دفاع از مسائل و منافع کشورهای مسلمان داشته است این سازمان می تواند برای تجلی عظمت و اقتدار فرهنگ و تمدن اسلامی همواره برای ملتهای مسلمان دستاوردهای داشته باشد که در این مقاله با بررسی سیر تحول در فلسطین از 9111 9191 با تحلیل-ژنتیکی جمعیت منطقه و وضعیت فعلی فلسطین و همچنین چگونگی شکل گیری سازمان کنفرانس اسلامی وبررسی ساختار سازمان کنفرانس اسلامی و صف بندی های درون سازمان به بعد مجهول تحقیق یعنی برخوردبا مسئله فلسطین را در نشستهای اول تا شش و شانزدهم و پانزده به طور متوالی بررسی و عملکرد سازمان کنفرانس اسلامی در قبال مسئله فلسطین ارزیابی نموده که نتیجه این بررسی غالب شدن منافع ملی کشورها برمنافع اسلامی می باشد.

 


مقدمه :

 سازمان کنفرانس اسلامی از ابتدای تشکیل خود با توجه به بحران خیز بودن منطقه خاورمیانه و جهان اسلام همواره با مسائل بحرانی مواجه بوده ازجمله این بحرانها، بحران فلسطین می باشد، که بررسی این بحران و حمایت از ملت فلسطین یکی از دلائل تشکیل این سازمان می باشد . علیرغم وحدت نظرکشورهای عضو در پشتیبانی از ملت فلسطین عواملی باعث گردید تا در قبال بحران فلسطین اعضاء وسازمان دچار دگرگونی و تفرقه گردند که نتیجه آن جناب بندی در سازمان بود. با مطالعه موردی اجلاسهای برگزار شده از سوی سازمان کنفرانس اسلامی به وضوح می توان دید که مسیر سازمان ازحمایل از فلسطین به سمت سازش با اسرائیل در حرکت است. و اعضای این سازمان که متشکل ازکشورهای اسلامی دارای منافع ملی و منافع اسلامی هستند مسیر عملکرد سازمان را تعیین می کنند. دراین تحقیق به روش تحلیلی و توصیفی در صدد بررسی این پرسش است که، عملکرد سازمان کنفرانس اسلامی تا چه اندازه در حمایت از بحران فلسطین موفق بوده است؟ و دربررسی های این تحقیق به دنبال اثبات این فرضیه می باشد که: منافع ملی کشورها تاثیر بر موفق نبودن عملکرد سازمان کنفرانس اسلامی نسبت به بحران فلسطین داشته است.

نتیجه گیری:

مسئله فلسطین و بیت المقدس به عنوان یکی از مباحث محوری سازمان در همه اجلاسهای سازمان مطرح و به خوبی مقابله بین گرایشهای درون سازمان را نشان می دهد. مسئله مبارزه با اسرائیل علاوه بر وحدت اعراب به عنوان عامل مهم در جهت وحدت و تحکیم همکاری بین همه مسلمانان به حساب آمده و سازمان کنفرانس اسلامی تجلی این روحیه همکاری بوده اما با شروع کار کنفرانس نظریات متفاوت و مختلفی در رابطه با مسئله فلسطین اعلام می گردد. برخی از کشورها از جمله مصر و عراق خواستار هدف اصلی سازمان یعنی مبارزه با اسرائیل و ایجاد جبهه واحد به خاطر اقدام مشترک علیه اسرائیل داشتند. در حالی که ایران)قبل از انقلاب اسلامی( و عربستان خواستار حرکتی محتاطانه و میانه رو و اتخاذ سیاست گام به گام علیه صهیونسیم بودند. بنابراین هر چند همدردی زیادی در جهان اسلام نسبت به مسئله فلسطین در اجلاس سازمان کنفرانس اسلامی دیده می شود اما سازمان تبدیل به دوجناج گردیده ا. گروه میانه رو 2. جناح تند رو . در کنار این تقسیم بندی کشورهای عضو در بدوتاسیس سازمان به دنبال منافع اسلامی بودند اما با گذشت زمان کشورها بر حسب منافع ملی تصمیم گرفتند و منافع ملی را بر منافع اسلامی ترجیح دادند.

 فهرست منابع:

 1– فوزی تویسرکانی، یحیی: سازمان کنفرانس اسلامی_ مرکزاسناد اسلامی 9711

.2 سازمان کنفرانس اسلامی، دفتر مطالعات سیاسی و بین المللی 9711

 3.کتان، فلسطین و حقوق بین الملل، مترجم: غلامرضا فدائی نشر امیر کبیر، 9711

.4ماهنامه مدت، شماره 12 ، ص 19 ، سازمان کنفرانس اسلام: چالشها و فرصتها

 5. R.NATHAN.ROBERT.PALESTINE-PROBLEM AND PROMISE

 6. www.raskhoon.net

 7. www.irandoc.ir

 8. www.islamin urope.ir